Choroby Układu Pokarmowego

CHOROBY UKŁADU POKARMOWEGO

- CHOROBY TRZUSTKI U PSÓW

Schorzenia trzustki


  

Zapalenie trzustki (pancreatitis) jest częstą chorobą psów, nierzadko będącą przyczyną zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki.

     
  

Przyczyny zapalenia trzustki są zazwyczaj nieznane, 90% przypadków ma podłoże idiopatyczne. Jednocześnie co 4 starszy pies, poddawany badaniu post mortem wykazuje cechy przewlekłego zapalenia trzustki.

     
  

Diagnoza chorób trzustki opiera się na dokładnym badaniu klinicznym i wielu dodatkowych badaniach laboratoryjnych (biochemia i morfologia, testy specyficzne), obrazowaniu diagnostycznym – głównie USG, badaniu histologicznym.


diagram typowego przebiegu przewlekłego zapalenia trzustki u psówTowarzyszące objawy kliniczne obejmują szerokie
spektrum nasilenia, od postaci lekkiej z
niespecyficznymi objawami (zwiększona bolesność
przy omacywaniu, utrata apetytu), po bardzo ciężki
przebieg, z zagrożeniem życia
(wstrząs DIC- wykrzepianie wewnątrznaczyniowe).

pies w pozycji sugerującej ból w przedniej części jamy brzusznej
 

Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki:


etiologia, predyspozycje rasowe
  

Postać przewlekła zapalenia trzustki prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji endo jak i egzokrynowej, co w efekcie prowadzi do rozwinięcia się cukrzycy lub / i zewnątrzwydzielniczej niewydolności
trzustki (epi).

Schorzenie to polega na zaburzeniu produkcji i wydzielaniu enzymów trzustkowych, niezbędnych do prawidłowego procesu trawienia  (szczególnie tłuszczy).

Diagnoza opiera się na historii i objawach klinicznych, oraz wykluczeniu innych przyczyn biegunki z jelita cienkiego i spadku masy ciała (zakaźnych, pasożytniczych, metabolicznych i anatomicznych). Potwierdzeniem rozpoznania jest obniżony poziom testu immunoreaktywności czynników trypsynopodobnych (tli trypsin - like             immunoreactivity) w surowicy,
Westermarck & Wiberg (2003).


   Objawy kliniczne :

  • Spadek masy ciała/niedożywienie mimo ogromnego apatytu

  • Biegunka (duża objętość kału, kolor szary lub żółtawy, obecność tłuszczu, defekacja parę razy dziennie)

  • Koprofagia

  • Zgrubiała błona śluzowa jelit, "burczenie w brzuchu" borborygmus

  • Zaburzenia wchłaniania (zły stan skóry i okrywy włosowej).



Postępowanie dietetyczne:


   Postępowanie dietetyczne zależy od schorzenia, postaci i nasilenia objawów.
     
  

Ostre zapalenie trzustki

Początkowo zaleca się odżywianie pozajelitowe. Wiele publikacji dostarcza wytycznych do określenia momentu wprowadzenia karmy:
 

  • Zazwyczaj po opanowaniu wymiotów u zwierzęcia. Badania (Qin,2002; Qin, 2007) wykazały, iż długotrwałe głodzenie, wpływa niekorzystnie na stan błony śluzowej jelit i prowadzi do degeneracji kosmków.
  • Jedzenie należy podawać małymi porcjami, rozpoczynając od ok. 1/5 objętości dawki pokarmowej dziennie.
  • Zalecany pokarm powinien mieć jak najwyższą strawność i obniżony poziom tłuszczu.

zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki oraz przewlekłe zapalenie trzustki








Rozwiązania dietetyczne:



gastro intestinal low fat
opakowania karmy gastro intestinalwskazania


najniższy poziom tłuszczu wśród suchych karm dostępnych na rynku
strawność  

Wysoka koncentracja energii


niska zawartość tłuszczu  

Obniżona zawartość tłuszczu w diecie


mało włókien  

Obniżona zawartość włókna


antyoksydanty   Kompleks współdziałających przeciwutleniaczy